Ben ik de luizenmoeder?

Voor iedreen die de luizenmoeder heeft gezien… Dit was Liekes traktatie dit jaar whahahaha… Ben ik nou Hannah??? ???? #deluizenmoeder#loeders #schoolpleinheksen #zoherkenbaar#nillyspotlight #Perenegels #deluizenmoeder #kindertraktaties

De Luizenmoeder niet gezien? klik hier: https://www.npo3.nl/de-luizenmoeder/28-01-2018/AT_2091790

?Naast welk schoeisel zal ik vandaag gaan ? lopen…?

Lieke was er vroeg bij deze morgen en ik dus ook. ‘T zonnetje scheen dus wat wil je nog meer. Ff lekker lopen en ik was gister ook al geweest, dus ook nog eens super-trots-op-mijzelf. Eigenlijk ging het lopen helemaal niet zo super, maar dat zal wel komen omdat ik nog een beetje spierpijn van gister had. Als ik dan ook ga rennen, dan wil ik weer te veel ineens, zucht #storyofmylife #ikkanooknietdoseren.

Een gewoon hardloopje #oftochnie? Meestal ren ik zo’n 5-7 km en dan wandel ik nog zo’n 10 minuten, omdat dat goed schijnt te zijn, maar ook ff lekker in het zonnetje. Vandaag waren de verhoudingen een beetje anders na 4 km dacht laat maar ik ga nu al lekker in het zonnetje lopen.  Zo loop ik ook onze straat in, waar eigenlijk nog maar weinig leven was en waar iedereen w.s. nog in bed aan het genieten was de laatste vakantiedag voordat de scholen weer beginnen.

Ik wandel mijn laatste meters een beetje quasi nochanlant met m’n rode en bezweette hoofd, want ook na 4 km zweet ik al. En er fietst een jongen van in de 20 met een Afrikaans uiterlijk een beetje slomig voorbij. Hij kijkt mij iets te lang aan, wat ongemakkelijk voelt voor mij dus ik kijk weer zeer geïnteresseerd in mijn runkeeper app om te zien hoeveel calorieën ik verbrand heb (heel belangrijk 418!) en dan stopt hij een paar meter verder en draait om. “Hey would you like to go out with me some time, or do you want to do something right now”. “What the fuck is this?!” denk ik. Ik word hier gewoon even op een saaie zondagochtend in augustus ff uitgevraagd “of dat ik zin heb in something to do” whahaa hilarisch. Ik zeg hem op met mijn supercoolste look en zo trots als een pauw: “I am going to my husband and my child.” Hij schrok en kreeg rode wangen en een buurman die wel wakker was en zijn voordeur aan het schuren was, was net zo verbaasd als ik.

Er schieten wel 100 dingen door mijn redelijk creatiefgestoorde-en-paranoïde hoofd.

1. “Ik lieg tegen een vreemde want ik ben helemaal niet getrouwd”,

2. “Hij zag en dacht natuurlijk die =SexyBitch heeft geen ring-om-haar-vinger ? #diekanikhebben (oh nee Engels #thatoneIcanhave)

3. “Ik mag er echt wel best wezen…..??????!”,

4. “Oh nee wat denkt hij nou die pik ik wel ff op, shit zie ik er zoo easy uit?” ☺,

5. “Ik zie eruit als een richtige coogar want die gast is net de 20 gepasseerd!” ?

6. “Hoe vaak heeft hij hiermee succes, als hij dit zo vol zelfvertrouwen vraagt?

7. “Wat voor types gaan hier dan op in, zijn die zo naïef?” ?

8. “Waar had hij naar toe willen gaan?” #needitwiliknieteensweten

9. “Zou hij al eerder in deze straat succesvol zijn geweest hihi en met wie dan?” ?

9. “Bah ik vind het ook best aanstootgevend”…… Wat een vragen allemaal op zo’n rustige zondagochtend….. ?

12. Maar de belangrijkste vraag die ik mij vandaag en aan jullie stel is: Naast welk schoeisel ga ik vandaag lopen… A, B of C? 

#lolmetmezelf, #neusomhooglipjesgetuitenzowatdingen #speciaaleencollagevoornataschaenmartijn, #coogarvooreendag,#nillyspotlight, #wasffgeledenzonverhaaltjemaardanheddookwah, #lekkernaastmijnschoenenvandaag, #vierhonderdachtiencalorien

E-mail:*

Het verzopen katje ?op ’t Flight Forum ✈

Het verzopen katje? op het Flight Forum✈ 
Het kantoor van Van Gansewinkel, waar ik werk is gevestigd op het Flight Forum in Eindhoven, het bedrijventerrein waar ook het vliegveld is gevestigd.
Hoewel ons pand een erg prettige werkomgeving vormt en wij zeker niet mogen klagen over alle faciliteiten die we hebben, stel ik mij al 8 jaar echt dagelijks, de vraag welke mongool de infrastructuur rondom dit bedrijventerrein heeft bedacht.                             Was hij dronken? (het moet een man zijn, zoiets idioot complex……..  ). Dacht hij: “Laat ik de mensen die naar het vliegveld moeten lekker 1 wegbaan geven, samen met de mensen die ’s morgens naar hun kantoor rijden.”, Laat ik de mensen uit Meerhoven lekker dezelfde geven als de mensen die ’s morgens van het terrein af moeten.” “Laat ik de mensen die tijdens de avondspits vanaf de snelweg weer naar Meerhoven naar huis willen, lekker ook dezelfde weg geven als de mensen die dan van hun werk naar huis willen via de snelweg”…. “Dan rijden al die mensen hetzelfde rondje en dat is knus en gezellig”? Echt het Flight Forum, de naam die zou moeten duiden op iets dynamisch, iets dat in beweging is, is tijdens de spitsen eigenlijk niets meer dan een File Forum. En nu zul je zeggen, het is toch overal file in de spits? Op zich is dat een punt, alleen mijn punt is, dat er op het FF helemaal geen file had hoeven zijn, als het niet 1 grote trechter was van komend en vertrekkend verkeer en als de bedenker niet alleen in lussen en cirkels had gedacht… Ik ben in de gelukkige positie dat ik slechts 7 km van mijn werk woon. Een mooie afstand om te fietsen. Zeker toen ik voor mijn verjaardag een super Gazelle kreeg van mijn lief en familie. Nu vlieg ik over de weg heen als een PGG (Prinses op de Grijze Gazelle). Tja als je al jaren scandeert dat Afval Niet Bestaat en je dagelijks bezig bent om ANDEREN te verduurzamen, dan ontkom je er niet aan om ook zelf een steentje bij te dragen om deze idealen na te streven. Mijn eeuwige strijd tegen mijn aardsvijanden (calorieën) heeft daar natuurlijk niets mee te maken. Dan zul je hopen dat het voor de fietsers wel goed geregeld is…. Niets is minder waar. Fietsers krijgen namelijk de langste route om hun bestemming te komen, geen snelle korte rechtstreekse fietspaden, nee lekker omfietsen en ver rond het terrein aangelegde fietspaden…. Oversteekplaatsen zonder drempels of iets erbij. Terwijl er maar een beperkt aantal autoparkeerplaatsen beschikbaar is, dan zou je toch denken dat ze de groene tweewieler zouden willen stimuleren…. Als ik moet oversteken moet ik soms wel op 40 auto’s wachten voordat er 1 stopt zodat ik kan oversteken (op een officiële oversteek nb). Dat aantal auto’s is wel afgenomen, sinds ik de laatste tijd vaker op hakken loop en een rokje draag….. Typisch… Afgelopen dinsdag was mijn dieptepunt, ik denk dat ik niet helemaal helder was. Maandag ervoor had ik een dag buikgriep en was ik volledig leeggelopen, zo ook mijn alertheid om mijn Weer App te checken denk ik. Niets vermoedend ging ik dinsdag naar kantoor op mijn GG en ging ik lekker aan het werk. Een drukke dag, zeker omdat mijn vakantie ook nog niet zo lang geleden geëindigd was. Voor ik het wist, was het 17.00 uur. Ik kijk naar buiten en het giet, het komt met bakken naar beneden…. Ik werk wel even door… en om17.30 uur lijkt het beter te worden… Ik ga naar mijn stalen ros en stap op, jawel, het komt weer met bakken naar beneden. Ok adem-in-adem-uit shawl om m’n hoofd, verstand op nul en fietsen maar. Met die shawl om lijk ik net een zelfmoordterrorist en jawel hoor bij de oversteekplaats is er geen hond die mij laat oversteken…. Serieus nog geen km gefietst en ik ben al natter dan een verzopen katje. Zie ik ook nog twee collega’s heel hard voorbijrijden en net doen of ze mij niet zien. Het verzopen katje zwemt verder naar huis en tijdens deze zwemtocht bedenk ik dat ik die twee collega’s nog wel een keer in de lift naar wat extra etages stuur als zij een keertje haast hebben….. of zoiets…. Thuis word ik gelukkig warm onthaald door mini-me, zij ziet meteen dat ik mama ben en niet een al qaida-bommenwerpster, en met een handdoek word ik drooggedept. Fijn ik ben thuis whocares al die files, waar maak ik me druk om…..
Een dag later krijgen we een e-mail op kantoor dat de gemeente Eindhoven vanaf maandag de 24e een test gaat doen om de infrastructuur te verbeteren op het Flight Forum. Gelukkig mijn gebeden worden gehoord….. Hopelijk nemen ze fietsinfrastructuur mee, de oversteekplaatsen en fietspaden direct op de terreinen…. Etc.. #eindhoven #FlightForum. #SamenvanFileForumnaarFlightForum…Ik laat me verrassen maandag….Note to myself check de Weer App en

De Kenny van Hummel van de KarpenCross 2017

De Kenny van Hummel van de KarpenCross 2017

Eind vorig jaar ben ik sportieve bril van alleen hockey gaan uitbreiden naar ook (hard)lopen. Niet dat ik wandel, maar “hard” is een ruim begrip en die wetenschap werd me even heel pijnlijk duidelijk….. Ik ren nl i.i.g. niet hard … althans niet hard genoeg voor een podiumplaats bij de KarpenCross 2017. En wilde ik een podiumplaats? Net zo hard “nee” als dat ik ook niet aan een wedstrijd mee wilde doen. Ik wilde gewoon een loopje met andere doen, misschien een beetje kletsen onderweg … Sterker nog mijn enige doel dat ik vandaag had was eigenlijk alleen maar om NIET-ALS-LAATSTE-EINDIGEN….

Hoe kon dit gebeuren?

Het is eigenlijk allemaal eind vorig jaar begonnen toen een vriendinnetje zei: “Doe toch gezellig mee dan kun jij, iedereen kan dat”.  Zaterdag 31 december heb ik toen gezellig met wat hockeyvriendinnetjes de Genneperparken loop van 9 km uitgelopen. Heel gezellig en ook nog heel veel kunnen kletsen onderweg en dat schijnt goed te zijn. Mijn fysio zegt namelijk je moet zo hard lopen dat je nog kan kletsen onderweg. Ik vind dat sowiezo wel een goede instelling, kletsen met vriendinnen.

Extra loopjes om te proberen…

Omdat ik die run zo leuk vond, en ik een klein stemmetje in m’n hoofd heb, die zegt, “nu-of-nooit”…. Ben ik stiekum aan het denken of ik misschien, heeeel misschien dit jaar een keer de halve marathon ga lopen van Eindhoven. Als je 9 km kan lopen, dan moet je ook door kunnen pakken en trainen om er 21 te lopen pfffff.

Maar goed ik hoef niets en ik kan alles. Dus op 1 januari heb ik direct al zitten kijken of ik me niet voor wat extra loopjes kan inschrijven in en rondom Eindhoven. Gewoon loopjes van zegge 7 tot 15 km…. Gewoon om te proberen of ik misschien wel meer kan…En om maar weer subdoelen te stellen om een beetje te blijven lopen.

De KarpenCross 2017 it is…

De eerste die ik op de agenda tegenkwam was de KarpenCross op de Atletiekbaan en bij de Karpendonk (vandaar de naam KarpenCross.. w.s.). Enfin ik heb me direct ingeschreven niet helemaal beseffende dat een cross wel iets zwaarder is dan gewoon lopen, maar goed, als je 9 km vlak kunt lopen dan moet je 7,5 door het gras en de modder e.d. toch ook wel lukken?

Toen ik deze week een e-mail kreeg hadden eigenlijk de alarmbellen al af moeten gaan, maar het leek heel onschuldig. In die E-mail werd namelijk gevraagd of ik lid was van een vereniging en wat mijn nummer was, omdat ik me kennelijk bij de Vrouwen wedstrijd had aangemeld. Natuurlijk direct geantwoord, dat dat een fout was en dat ik gewoon voor de lol loop… pff het zou je toch gebeuren….

“Hier is je chip en startnummer voor de dames wedstrijd”

Kom ik vandaag ruim op tijd aan bij de start om mijn nummer op te halen, zegt die vrouw, “Ow er is iets fout gegaan, de vrouwen recreatief loop was deze ochtend…..Maar niet getreurd, je bent niet de enige je mag gewoon met de wedstrijd vrouwen meelopen, hier heb je je chip en je startnummer”…. WTF, ik wil gewoon 7,5 km lopen, lekker anoniem met honderden andere vrouwen, ik wil geen wedstrijd lopen… Maar ik ben hier ook niet gekomen om vervolgens zonder te lopen weer naar huis te gaan. Ik ga dit gewoon doen. Ik kan dit” Dus met goede moed, naar de startplaats toe en het was er maar verdacht rustig, ik bedoel je verwacht toch dat er met zo’n loop wel een paar honderd vrouwen meedoen…..? Nee dus er deden precies 12 dames mee en ik was nr 12…… Als ik nr 13 was geweest dan was het in ieder geval metaforisch nog wat.  Shit allemaal van die strakke atletische types…. Niet van die gezellige bourgondische dames zoals ik. “Ow my god, ik kan niet meer terug, ik kan niet meer terug, piept door mijn hoofd. En Jelte en Lieke staan ook nog te kijken, ik kan niet meer terug. Ok ik weet niet of ik dit kan, ik vind het vreselijk, maar ik moet….  Ik moet…..”, jammer ik in mezelf.

Met een startschot begon de wedstrijd voor 11 dames en begon voor mij de strijd tegen mezelf en de modder, en hoewel ik zelf vond dat ik er het hipst uitzag met mijn roze loopshirt, lag ik al na enkele seconden tientallen meters achter, ver achter. En kennelijk hing de oogpotlood na ronde 2 ook al op m’n wangen dus meer drama kon niet. Dit is dus echt serious business…. Ok verstand op nul, jij gaat gewoon lopen zoals je altijd doet, je eigen tempo, jij loopt gewoon 7,5 km en je doet niet mee aan de wedstrijd.

Als je rondjes loopt, kun je ook nog ingehaald worden…

Maar hoewel die survivalmantra’s alleen maar een beetje helpen, slaan ze natuurlijk nergens op. Het erge is namelijk ook dat die cross uit 4 ronden bestond, 1 kleintje en 3 grote. En het erge van rondjes lopen, is dat je ook ingehaald gaat worden als je niet zo goed bent.  Ik werd dus door 3 dames ingehaald in de voor mij 3e ronde. Ik moest toen nog anderhalve ronde en zij waren bijna klaar. Er deed zelfs een vrouw van 65 jaar mee… Dat had de omroeper nog net even verteld voor de wedstrijd begon….. Gewoon om mijn misère compleet te maken… Maar goed no way back. En na het startschot toen de 11 kenaus uit het zicht waren kon ik wat meer ontspannen en wat wel heel lief en motiverend was, is dat ik aangemoedigd werd. Aangemoedigd door vreemden. Ik de “de Kenny van Hummel van de Karpencross, “De Roze lantaarn”. Ik werd aangemoedigd door vreemden, en bij ronde 3 stonden daar ook nog eens Lieke en Jelte “❤”.

De moraal….

En hoewel de baan echt steeds slechter werd, het ook nog regende en de zonnstraaltjes ver te zoeken waren, ben ik erg trots op mezelf. Ik heb namelijk meegedaan, terwijl ik ook op de bank had kunnen hangen en ik heb ook nog eens gemiddeld 10 km per uur gerend, wat voor mij een persoonlijk record is. Dat staat bovendien toch los van het feit dat de nr 1, 15 km per uur liep. En toen ik naar het clubhuis liep, stond daar mijn kleine meisje (en haar papa) en zij klapte voor en mij en ik kreeg een knuffel. Dat is pas een prijs, dat is priceless. Dus who cares….  Als ik niet had gelopen vanmiddag had ik geen goed verhaal gehad en hadden jullie je 10 minuten extra ook verveeld op de bank…? Toch?

Note to myself: donderdag 30 maart is het volgende loopje, check inschrijving recreanten, check inschrijving recreanten en starttijd – een ezel laat zich toch geen tweede keer aan de zelfde steen stoten…..Meedoen is belangrijker dan winnen?

?Hahand vohoor je hohond!?

 

?Lieke, 3 jaar en 2 maanden is flink aan het hoesten en we proberen haar zoals alle ouders w.s. uit te leggen dat ze haar hand ?? voor haar mond moet houden als ze moet hoesten zodat niet iedereen verkouden ? hoeft te worden…. Jelte zegt tijdens een proestbui: “Hahand…. voohooor de mohond”. Lieke kijkt bedenkelijk alsof ze een aha moment heeft en het begrepen heeft en doet vervolgens haar hand voor Jeltes mond. ?? haha…. De vraag is natuurlijk wat dacht ze: A: Papa houd gewoon zelf je waffel? Of B: Ik doe mijn hand wel voor jouw mond, probleem ook opgelost …. C: Papa: “Doe je mond dicht je stinkt naar een Hohond!” Hoe dan ook…. Ik reken hem goed….. ?.

?Het pikante panterhempie en iets te bescheiden broekje…?

Eigenlijk is dit een heel gênant verhaal. Maar aan de andere kant ook wel weer hilarisch… De les die ik er zelf uit leer is dat ik het me niet kan veroorloven om naakt te gaan slapen. Waarom? Dat wordt hier wel pijnlijk duidelijk…

??-?? Het is alweer een jaar of 7 geleden dat Jelte en ik samen aan het kamperen waren in Frankrijk en Spanje. Lieke was er nog niet en eigenlijk hoefden we alleen maar met onszelf rekening te houden. We waren daar samen met hele goede vrienden; beste vrienden. Een gemiddeld dagprogramma bestond uit, chillen voor de tent, zonnen/ zwemmen of een tochtje maken en elke avond kaarten, biertjes drinken… Althans zo zag het programma er op camping 1 in Biarritz uit. Daar was het prachtig weer, moesten we 100 meter lopen naar het strand en 50 meter naar het zwembad. Op camping 2 kon het contrast niet groter zijn. Deze en enige camping in San Sebastian, vernoemd naar de berg waarop hij gevestigd was, Igueldo, was duidelijk toe aan een opknapbeurt. Geen zwembad, vies sanitair en misschien wel het ergste wat er is voor tent kampeerders, het bleef er regenen…..

?Al 2 dagen regende het en het vooruitzicht was niet veel beter… Geen gechil voor de tent, niet zonnen, niet zwemmen nee eigenlijk konden we maar 1 ding doen en dat was op stap gaan in San Sebastian beneden aan de berg…⛰?

?En zo ging het… Aangezien dat wel 1 van onze kwaliteiten was, werd dat een hele gezellige avond, met per saldo wel iets te veel biertjes. Helaas moesten we na die avond weer naar dat natte hol op die berg, maar daar hadden we toen even niet zo veel last van. Het miezerde en ik maakte alleen wel de klassieke fout nummer 1 van een kampeerder… Ik ging niet naar het toilet voordat ik ging pitten.. ?

?⛺Die nacht werd ik natuurlijk wel wakker, terwijl ik dus eigenlijk nooit ’s nachts naar de wc moet. Ik was behoorlijk gedesoriënteerd en in mijn eigen slaapdronkenheid vroeg ik aan Jelte “waar is het toilet”? In mijn eigen droom antwoordde Jelte: “ow die is de tent uit 10 meter naar links”. Ik wist het echt niet meer, we stonden net een dag op die camping en ik kende de weg nog niet zo naar het sanitair… Jelte gaf helemaal geen antwoord, dat heb ik gedroomd hoorde ik een dag later. Maar goed, ik ga staan en denk “die 10 meter die red ik wel in m’n hempie en m’n sneakers. En kennelijk maakte mijn brein me tevens wijs dat ik ook niet m’n bril nodig had voor dat kleine afstandje.  Voor degene die het niet weten: Ik heb min 9 en zie dus eigenlijk niets zonder bril of lenzen. Daarnaast slaapwandel ik en dat ik doe ik vaak als ik niet thuis ben, op een nieuwe plek ben, onderweg ben, op vakantie of  als ik net verhuisd ben.

?Hoe kan je ratio je zo in de steek laten? Hoe kan je brein toestaan dat je ’s nachts om 4.00 uur over een doorreiscamping waar je de weg niet weet, in een panter-spaghetti-bandjes-hempje, en een niet-matchend-iets-te-weindig-bescheiden onderbroekje en je zwarte adidas sneakers, zonder gezichtsvermogen……. rond gaat zwerven op zoek naar een toilet? Waarom?

?Ik loop daar…? En ik denk dat ik halverwege het straatje wakker word en plotsklaps ook nuchter ben en dus helaas moet concluderen dat ik daar in m’n hempie, zonder bh in een slipje en sneakers zonder bril over straat loop…. Yes my worst nightmare has become reality…..

Dat is namelijk echt een nachtmerrie die ik sindsdien heb. Ik word wakker ergens op kantoor, of in de stad of in een restaurant en ik ben naakt. En ik kan me niet verstoppen, echt vreselijk…..

?Maar goed ik besef me ook tegelijkertijd dat ik er niet alleen maar belachelijk uit zie, maar ook heel kwetsbaar ben en dat is zelfs een beetje eng. Ik loop door het straatje uit, richting een gebouw waar ik licht zie branden. Daar aangekomen schijnt er ineens een zaklamp in m’n gezicht. Shit waarom gebeurt mij dit? In het Spaans begint een bewaker, die overduidelijk maar 1 taal spreekt, mij voor gek te verklaren en me waarschijnlijk te vragen wat ik in hemelsnaam van plan ben in met deze dresscode, op dit tijdstip. Al snel heeft hij door dat ik nog half slaap, en ik hier ook niet met vol verstand, voor heb gekozen.

In die tijd sprak ik eigenlijk maar 2 zinnen Spaans en ik kon tot 10 tellen… Bibi had mij verzekerd dat de 2 eerste zinnen in Spanje voor haar waren, toen ze daar stage liep: 1. “Dos servessa por favor” en 2 “Donde esta banjo”. Of i.i.g. zoiets. Dat eerste hoef ik hoop ik niet te vertalen, dat tweede betekent:  “Waar is het toilet?” Misschien dat ik toch een vooruitziende blik had, maar die zin had ik gelukkig onthouden….

??Ik dankte Bibi in gedachten op mijn blote knieën, dat ze me net een dag van te voren had geleerd wat zin 2 was. Dus in mijn beste Spaans vroeg ik aan de bewaker waar de wc was.

?Hij begreep het. Hij scheen zijn zaklamp op het toiletgebouw waar het was (nee niet 10 meter bij onze tent vandaan)… Gelukkig wachtte die bewaker en maakte hij mij met gebaren duidelijk dat hij me ook wel naar de tent terug wilde begeleiden, zodat ik niet weer alleen halfnaakt over die camping heen hoefde. Maar ja hoe leg je uit dat waar je tent staat, als je niet weet waar die tent staat? Mensen die mij kennen, weten ook dat mijn bijnaam niet Yvonne-Yvonne is en dat ik dus geen navigatietalent heb.

?Gelukkig wist ik nog wel dat ons campingplaatsnummer 38 was…. Op de een of andere manier onthoud ik cijfers en ik wist nog dat ik een half jaar eerder campingplekje 38 had gereserveerd….  Dus ik maar uitleggen dat ik naar plekje tres – ocho (drie acht) moest. Hij snapte er niets van, want hoewel de combinatie van “drie- acht” mij heel logisch wel naar 38 moest brengen was dat niet het geval. We eindigden eerst bij plekje 3, toen bij 8 en daarna viel ook bij de bewaker de peseta …. 3⃣…8⃣

Na mijn nachtelijke wandeling was ik dolgelukkig dat ik dat natte hol weer in kon. Ik was niet eens gemist. Jelte lag zwaar in coma en ik lag er met een kloppend hart naast, zooo blij dat ik veilig terug wast.

De dag ernaar heb ik het verhaal natuurlijk direct verteld aan de rest en zij kwamen natuurlijk niet meer bij van het lachen… “in dat hempie met die slip, zonder bril”  whahahaahahaha…

Puur uit zelfbescherming mag ik dus van mezelf nooit naakt gaan slapen… dat is mijn les, want stel je voor…?

?Wil je een PerenPoesje of ga je voor 1, 2, of 3? ?

“1: Derek Shepherd, 2 Jude Law of 3 Matthew McConaughey?”
traktatie
 Die vraag ga ik morgen stellen aan twee van de drie lieve dames die bij #KoreinWenckenbach werken op de groep de Zeepaardjes. Twee omdat er op vrijdag, 2 dames aanwezig zijn van de 3 die het team vormen.
?Lieke is vandaag jarig, ze is 3 jaar geworden en mag morgen trakteren. Een feest voor haar, maar ook voor mij omdat ik nu geoorloofd mag knutselen en iets kan bedenken om die fruitvriendelijke traktatie een beetje te pimpen…
Het idee van de brave poesjes, had ik al een paar weken geleden goed gejat, i.p.v. slecht verzonnen, via het internet. Thank god voor Pinterest….. Lieke is gek op katten en ik ook en hoe leuk ziet dat eruit al zeg ik het zelf…
✂Maar toen ik gisteravond de sjabloontjes voor het Poezenhoofd, -staart en de -pootjes aan het uitknippen was, dacht ik eigenlijk:  ” Wat doe ik voor die lieve leidsters Lisette, Marloes en Lisa?  Krijgen die ook een Mandarijn- of PerenPoesje van mij? Nee ik dacht het niet. Die dames verdienen wel wat extra’s.”
?Die dames verdienen eigenlijk gewoon een fles champagne! Maar ja, dat is misschien ook niet een goed signaal om af te geven als ik morgen met Lieke naar de Zeepaardjes ga om haar te laten trakteren… En wat zegt dat over mij …? Dat ik vind, dat ze overdag aan de drank moeten? Nee laten we dat maar niet doen, niet zo verantwoord, dat doen ze maar in hun eigen tijd. Wat dan? Ik meen het, ik vind gewoon dat die dames echt wel iets extra’s verdienen.
???????Waarom? Elke dag weer staan zij klaar voor mijn dochter en zo’n 13 andere ettertjes en cruella’s, want laten we eerlijk zijn die kinderen zijn vaak hartstikke lief, maar soms kan elke ouder ze vast wel eens achter het behang plakken. Althans ik die van mij wel. Tuurlijk, -het is hun werk-,  tuurlijk -ze worden ervoor betaald – …. Maar los daarvan.
??Ik zou er niet aan moeten denken dat ik elke dag met 13 kinderen die niet van mij zijn, of die niet uit mijn Inner Circle komen, op te moeten trekken, come on….. Zelfs niet als ik ervoor betaald werd. Laat staan dit te doen met enorme glimlach, betrokkenheid en passie. Ik heb daar echt heel veel respect voor ?. En ik vind Lisette, Marloes en Lisa alle drie toppers. En daarom vind ik dat ze ook een extra glimlach verdienen. Ik hoop dat of Derek, of Jude of Matthew daarvoor gaat zorgen als ik morgenvroeg met die mand naar de zeepaardjes ga! Ik zeg altijd maar zo, aardig zijn kost niets extra’s en is gewoon gratis. Een glimlach en een beetje positiviteit is goud!
En mochten jullie willen weten wie ik zou kiezen? “Geen” van alle natuurlijk ik heb mijn eigen Mc Dreamy…?? Voor wie ga jij?

? Sinterklaastijd Magische tijd

?De Sinterklaastijd vind ik persoonlijk 1 van de leukste van het jaar. Gelukkig ben ik niet alleen en geldt dat voor velen en los van heel de pietendiscussie gaat het gewoon dit jaar ook weer een toptijd worden. Althans ik ga er gewoon een feest van maken. Dat begon natuurlijk al deze week met het Sinterklaasjournaal met Dieuwertje, ik zat er al meteen helemaal in. Wat een stress zeg die stoomboot die vast zat, gelukkig is allemaal goed gekomen…. De eerste twee dagen dat ik naar het Sinterklaasjournaal keek, zapte Lieke nog vrolijk weg naar Youtube, maar sinds gister is het kwartje volgens mij ook echt bij haar gevallen. M.a.w. Sinterklaas is onze vriend, een pietenmuts is leuk en handig tegen de kou, bovendien is deze muts, indien-op-hoofd-bevestigd-van-klein-ondeugend-hartenbrekertje, een koekjesmagneet en daarnaast ook nog je schoen zetten = extra bonus.

wp_20161112_004

?Deze ochtend gingen we boodschappen doen, zij haar nieuwe laarzen aan samen met een pietenmutsje. Ik kon haar overtuigen dat dat hoort bij de intochtdag. We werden ook gretig beloond met een extra broodje een extra koekje en bovendien wel 100 bonussmiles van anderen die even vrolijk werden bij het zien van die oerhollandse en aandoenlijke verschijning. Tis ook een charmeur, zelfs als ze geen pietenmuts op heeft… En ik ben natuurlijk bevooroordeeld, maar ik weet zeker dat Jelte en ik ons hart vast houden als dat eerste scootertje hier voor de deur staat als zij pas 12 jaar is en de brommerbestuurder niet eens binnen wil komen en zeker niet door de ballotagecommissie van Jelte komt…. Zucht. Tot die tijd gewoon even lekker onschuldig Sinterklaas vieren!

1478985526697284

??Het schoen zetten verloopt overigens ook nog best hilarisch, ik probeerde haar uit te leggen dat Americo ’s nachts honger heeft en dat we daarom wat wortels moesten neerleggen. Zij denkt overigens dat alle mannen op een wit paard een prins en haar vader zijn, dus ik moest haar wel wat uitleggen vandaag. Maar goed ik maakte een klassieke fout, ik wilde de wortels in haar rode laars doen, maar dat wilde zij natuurlijk niet. Ze heeft een soort van smetvrees en is nogal bang dat dingen vies worden (ik zie je denken, nee dat heeft ze niet van mij). En misschien nog wel belangrijker wortels zijn normaal een snack voor haar die ga je toch niet in een schoen doen en bij de open haard leggen? Dom van mij… Dan maar niet in de schoen, en in een bakje, dat is inderdaad beter. Maar ja zo’n bakje met wortels is wel lekker, dus ja hoe leg je uit dat dat bakje nu niet voor haar is. Dus ja ok dan maar twee bakjes 1 voor Lieke en 1 voor Americo.

Uiteindelijk is het gelukt onze schoenen staan klaar, Lieke gaat naar bed en ik doe een dutje op de bank. Word ik wakker zijn de wortels weg, heeft Lieke een kadotje in haar laarsje wat snoepgoed er omheen en ik twee mandarijnen in m’n laars… Hmm morgen maar weer hardlopen dan maar want ik mag best ook een paar pepernoten eten naast die mandarijntjes… En ik ben nu eigenlijk al zenuwachtig hoe Lieke morgen gaat reageren als we beneden komen… Ik ben zo benieuwd. Zij slaapt nu als een roosje en ik word waarschijnlijk drie keer wakker van de zenuwen. Dat had ik als kind al en is nooit meer over gegaan. Als ik wist dat ik jarig was of ik wist dat Sinterklaas er was en de kans aanwezig was, dat hij wel eens naar mijn schoen kon gaan kijken ’s nachts en “bam” ik kon niet meer slapen…. Dat heb ik serieus nog steeds met bepaalde happenings….Ik pak zo nog wel een slaapmutsje… Magisch toch die Sinterklaastijd? Ik weet alleen niet voor wie het momenteel magischer is, voor mama of voor Lieke… We zullen zien… Fijne Sinterklaas iedereen!?

?? Van couch potato naar stuiterende storyteller ???‍♀

couch-potato-cat

Tijdens een van mijn zoektochten voor mijn werk dit jaar naar hoe je gedrag kan verduurzamen, had ik een interessante sessie met Edwin. Hij is gespecialiseerd in neuromarketing en dus ook in het beïnvloeden van gedrag van individuen en van groepen personen. Naast het hoofdonderwerp raakte we ook verder aan de praat en hij zei toen iets wat me is bijgebleven. Als je gelukkig wil zijn als persoon en of in je werk, moet je 2 dingen doen.

  1.       Regelmatig sporten en
  2.       En dingen doen die je leuk vindt en waar je energie van krijgt.

Daarnaast was het nog iets van dat die twee dingen elkaar kunnen versterken (logisch eigenlijk). Waarschijnlijk waren het nog meer dingen, maar deze twee zijn me bijgebleven. Niet dat ik niet gelukkig ben in mijn werk, maar er zijn dingen in m’n leven die ik leuker vind.

De meeste van die dingen zijn vooral vrijetijd gerelateerd zoals, leuke dingen doen met mijn gezin en familie, hockeyen, uitgaan met vrienden en vriendinnen, lekker eten etc. Eigenlijk allemaal dingen waar ik wel goed in ben, waar ik energie van krijg.

 Zijn dit dan misschien nog el dingen waarin ik nog echt kan gaan uitblinken?

?Qua hockey heb ik toch altijd meer kwaliteiten voor de derde helft gehad dan voor de 1e en de 2e….. En momenteel speel ik op donderdagavond in het team DDA (Donderdagavond Diva’s team A) dit is dus wel het eerste team van de dames die de donderdagavond competitie doen. Nee ik maak me geen illusie er zal ’s avonds niemand komen kijken om mijn hockeytalent (of 3e helfttalent) te scouten.

?‍?‍?Qua gezin en familie probeer ik altijd lief, zorgzaam aardig en attent te zijn, kan ik daarin excelleren? Vast wel, maar of dat dan mijn nieuwe energiebooster is?

??Qua uitgaan en lekker eten met vrienden en vriendinnen, dat kan ik niet vaak genoeg doen, maar ook daarin vrees ik dat ik tot de middenmoot behoor en als ik dat nog meer ga doen, levert het waarschijnlijk alleen maar meer calorieën en meer katers op. Ook geen goed idee dus.

Wat dan wel? Nou ik denk dat ik het gevonden heb, ik plaatst namelijk regelmatig verhaaltjes op mijn Facebook Account. Verhaaltjes over dingen die ik meemaak, dingen die leuk vind en dingen die me opvallen. Ik krijg daar bijzonder veel leuke reacties en likes op. Nu zijn dat m’n vrienden en kennissen, dus ja dan is de drempel nogal laag dat ze iets van me liken, maar toch, ze kunnen me ook ontvrienden of negeren… en dat doen ze volgens mij niet, dus ik neem gewoon aan dat mijn verhaaltjes anderen ook pleziert. En is het misschien wel zo dat het in dit stadium belangrijker is, wat ik er zelf van vind of uithaal dan wat anderen er van vinden? En dat laatste is het dus eigenlijk, dit is mijn Red bull. Ik krijg er enorm veel energie van om leuke verhalen te vertellen en op te schrijven en het geeft me daarnaast ook nog eens een kick als mensen het liken of een leuke reactie schrijven. Dit is mijn energybooster.

Ik noem het nadrukkelijk verhalen vertellen. Waarom? Hoewel mijn functietitel, marketing communicatie specialist, doet vermoeden dat ik foutloos communiceer, is dat in de praktijk niet zo. Schrijfregels, interpunctie ed. zijn gewoon niet mijn sterkste punten, ik ben beter in vertellen. Daarom schrijf ik ook zo hoe ik het zou vertellen… Een van mijn overtuigingen is de volgende: Je kan maar beter grappig zijn en grappig kunnen vertellen, dan dat je hoog scoort bij het Nationaal Nederlands Dictee en je verhalen om te janken zijn.  Zakelijk gezien hoeft niemand zich overigens zorgen te maken, want gelukkig hebben wij Natascha Teeuw. Zij schrijft en herschrijft vaak teksten van mij en ons als afdeling. Ze is kritisch en constructief. En verdomde goed in haar vak. Voor geïnteresseerden zie mijn contactpersonen. Op onze afdeling noemen we haar alleen wel vaak gekscherend de correctieheks of de Alfabetweter (die laatst kent ze zelf nog niet denk ik, nu wel J).

Hoe zit dat dan met dat sporten?Nou het kan geen toeval zijn dat ik dus onlangs echt ontdekt en besloten heb, dat ik meer en vaker van dit soort verhalen ga delen. Ik ben namelijk gaan hardlopen. Ik heb een 5Km appje gedownload en inmiddels zit ik in week 8 van 9. Vanaf volgende week kan ik zonder moeite 5 km rennen. Heel de wereld rent al en op elke dag van de week kun je ongeveer ergens een marathon lopen, maar dat geeft niet. Eerst liep ik niet en nu loop ik 5 KM! Dus ik ren 2 á 3 keer week, voel me fitter en ben scherper. En ik heb dus ontdekt wat ik eigenlijk heel leuk vind…. Voor mij klopt het dus! Zorg dat je fit bent en zorg dat je doet wat je leuk vindt. Ik voel me vandaag erg fit en gelukkig!

Daarom ga ik nog een stapje verder. Ik moet hier iets mee van mezelf. Vind jij dit bericht leuk? Like en deel het dan. Ik wil kijken wat ik hiermee kan, hoe ik dit verder kan ontwikkelen. Misschien is er een platvorm, waar mijn verhaaltjes vaker op geplaatst kunnen worden, misschien een lokaal (online?)platvorm in Eindhoven? Misschien moet ik eerst m’n eigen blog maken? Maar hoe en wat is het beste? Misschien heb jij of heeft jouw netwerk wel tips voor mij. Ik hoor het graag. Misschien wil je meer lezen? Laat het me weten. Dank je alvast als je het wil delen en een gelukkige zondag! #durftevragen, #durftedoen, #eenbeetjebenieuwd…