De Kenny van Hummel van de KarpenCross 2017

De Kenny van Hummel van de KarpenCross 2017

Eind vorig jaar ben ik sportieve bril van alleen hockey gaan uitbreiden naar ook (hard)lopen. Niet dat ik wandel, maar “hard” is een ruim begrip en die wetenschap werd me even heel pijnlijk duidelijk….. Ik ren nl i.i.g. niet hard … althans niet hard genoeg voor een podiumplaats bij de KarpenCross 2017. En wilde ik een podiumplaats? Net zo hard “nee” als dat ik ook niet aan een wedstrijd mee wilde doen. Ik wilde gewoon een loopje met andere doen, misschien een beetje kletsen onderweg … Sterker nog mijn enige doel dat ik vandaag had was eigenlijk alleen maar om NIET-ALS-LAATSTE-EINDIGEN….

Hoe kon dit gebeuren?

Het is eigenlijk allemaal eind vorig jaar begonnen toen een vriendinnetje zei: “Doe toch gezellig mee dan kun jij, iedereen kan dat”.  Zaterdag 31 december heb ik toen gezellig met wat hockeyvriendinnetjes de Genneperparken loop van 9 km uitgelopen. Heel gezellig en ook nog heel veel kunnen kletsen onderweg en dat schijnt goed te zijn. Mijn fysio zegt namelijk je moet zo hard lopen dat je nog kan kletsen onderweg. Ik vind dat sowiezo wel een goede instelling, kletsen met vriendinnen.

Extra loopjes om te proberen…

Omdat ik die run zo leuk vond, en ik een klein stemmetje in m’n hoofd heb, die zegt, “nu-of-nooit”…. Ben ik stiekum aan het denken of ik misschien, heeeel misschien dit jaar een keer de halve marathon ga lopen van Eindhoven. Als je 9 km kan lopen, dan moet je ook door kunnen pakken en trainen om er 21 te lopen pfffff.

Maar goed ik hoef niets en ik kan alles. Dus op 1 januari heb ik direct al zitten kijken of ik me niet voor wat extra loopjes kan inschrijven in en rondom Eindhoven. Gewoon loopjes van zegge 7 tot 15 km…. Gewoon om te proberen of ik misschien wel meer kan…En om maar weer subdoelen te stellen om een beetje te blijven lopen.

De KarpenCross 2017 it is…

De eerste die ik op de agenda tegenkwam was de KarpenCross op de Atletiekbaan en bij de Karpendonk (vandaar de naam KarpenCross.. w.s.). Enfin ik heb me direct ingeschreven niet helemaal beseffende dat een cross wel iets zwaarder is dan gewoon lopen, maar goed, als je 9 km vlak kunt lopen dan moet je 7,5 door het gras en de modder e.d. toch ook wel lukken?

Toen ik deze week een e-mail kreeg hadden eigenlijk de alarmbellen al af moeten gaan, maar het leek heel onschuldig. In die E-mail werd namelijk gevraagd of ik lid was van een vereniging en wat mijn nummer was, omdat ik me kennelijk bij de Vrouwen wedstrijd had aangemeld. Natuurlijk direct geantwoord, dat dat een fout was en dat ik gewoon voor de lol loop… pff het zou je toch gebeuren….

“Hier is je chip en startnummer voor de dames wedstrijd”

Kom ik vandaag ruim op tijd aan bij de start om mijn nummer op te halen, zegt die vrouw, “Ow er is iets fout gegaan, de vrouwen recreatief loop was deze ochtend…..Maar niet getreurd, je bent niet de enige je mag gewoon met de wedstrijd vrouwen meelopen, hier heb je je chip en je startnummer”…. WTF, ik wil gewoon 7,5 km lopen, lekker anoniem met honderden andere vrouwen, ik wil geen wedstrijd lopen… Maar ik ben hier ook niet gekomen om vervolgens zonder te lopen weer naar huis te gaan. Ik ga dit gewoon doen. Ik kan dit” Dus met goede moed, naar de startplaats toe en het was er maar verdacht rustig, ik bedoel je verwacht toch dat er met zo’n loop wel een paar honderd vrouwen meedoen…..? Nee dus er deden precies 12 dames mee en ik was nr 12…… Als ik nr 13 was geweest dan was het in ieder geval metaforisch nog wat.  Shit allemaal van die strakke atletische types…. Niet van die gezellige bourgondische dames zoals ik. “Ow my god, ik kan niet meer terug, ik kan niet meer terug, piept door mijn hoofd. En Jelte en Lieke staan ook nog te kijken, ik kan niet meer terug. Ok ik weet niet of ik dit kan, ik vind het vreselijk, maar ik moet….  Ik moet…..”, jammer ik in mezelf.

Met een startschot begon de wedstrijd voor 11 dames en begon voor mij de strijd tegen mezelf en de modder, en hoewel ik zelf vond dat ik er het hipst uitzag met mijn roze loopshirt, lag ik al na enkele seconden tientallen meters achter, ver achter. En kennelijk hing de oogpotlood na ronde 2 ook al op m’n wangen dus meer drama kon niet. Dit is dus echt serious business…. Ok verstand op nul, jij gaat gewoon lopen zoals je altijd doet, je eigen tempo, jij loopt gewoon 7,5 km en je doet niet mee aan de wedstrijd.

Als je rondjes loopt, kun je ook nog ingehaald worden…

Maar hoewel die survivalmantra’s alleen maar een beetje helpen, slaan ze natuurlijk nergens op. Het erge is namelijk ook dat die cross uit 4 ronden bestond, 1 kleintje en 3 grote. En het erge van rondjes lopen, is dat je ook ingehaald gaat worden als je niet zo goed bent.  Ik werd dus door 3 dames ingehaald in de voor mij 3e ronde. Ik moest toen nog anderhalve ronde en zij waren bijna klaar. Er deed zelfs een vrouw van 65 jaar mee… Dat had de omroeper nog net even verteld voor de wedstrijd begon….. Gewoon om mijn misère compleet te maken… Maar goed no way back. En na het startschot toen de 11 kenaus uit het zicht waren kon ik wat meer ontspannen en wat wel heel lief en motiverend was, is dat ik aangemoedigd werd. Aangemoedigd door vreemden. Ik de “de Kenny van Hummel van de Karpencross, “De Roze lantaarn”. Ik werd aangemoedigd door vreemden, en bij ronde 3 stonden daar ook nog eens Lieke en Jelte “❤”.

De moraal….

En hoewel de baan echt steeds slechter werd, het ook nog regende en de zonnstraaltjes ver te zoeken waren, ben ik erg trots op mezelf. Ik heb namelijk meegedaan, terwijl ik ook op de bank had kunnen hangen en ik heb ook nog eens gemiddeld 10 km per uur gerend, wat voor mij een persoonlijk record is. Dat staat bovendien toch los van het feit dat de nr 1, 15 km per uur liep. En toen ik naar het clubhuis liep, stond daar mijn kleine meisje (en haar papa) en zij klapte voor en mij en ik kreeg een knuffel. Dat is pas een prijs, dat is priceless. Dus who cares….  Als ik niet had gelopen vanmiddag had ik geen goed verhaal gehad en hadden jullie je 10 minuten extra ook verveeld op de bank…? Toch?

Note to myself: donderdag 30 maart is het volgende loopje, check inschrijving recreanten, check inschrijving recreanten en starttijd – een ezel laat zich toch geen tweede keer aan de zelfde steen stoten…..Meedoen is belangrijker dan winnen?

9 thoughts on “De Kenny van Hummel van de KarpenCross 2017”

  1. Heerlijkheid!! Ik had erbij willen zijn. Super goed dat je niet hebt afgehaakt net als die andere losers waarbij er iets mis was gegaan bij de inschrijving! ?

  2. Fijn te horen dat jullie mij mentaal hadden willen ondersteunen jullie begrijpen dat ik vanmiddag door de grond kon zakken… nu kan ik er om lachen. Ik zal laten weten als de volgende wedstrijd is ??

  3. Schoon meisje, schoon meisje toch. Zittend in mijn luie stoel heb ik het met je meebeleefd. Zo zelfs dat ik in de 4e ronde kon voelen hoe moe je was en hoe moedig je doorzette. Bravo met een verdiende knuffel. Wanneer is de halve marathon in Eindhoven? Dan staan wij er natuurlijk ook. Groeten van Ad en Ellen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *